۶ انشا درباره شاعر بزرگ ایرانی حافظ شیرازی برای دانش آموزان

با ۶ انشا درباره شاعر بزرگ ایرانی حافظ شیرازی در این مطلب همراه ما باشید.

اینتین – حافظ (هفتم هجری قمری در شیراز) شاعر بزرگ ایرانی و مشهور به «لسان‌الغیب» و «حافظ شیرازی» است که به دلیل حفظ کامل قرآن به این لقب مفتخر شد. او از محبوب‌ترین شاعران فارسی‌زبان است و اشعارش به دلیل تنوع موضوعی در موسیقی سنتی ایرانی، هنرهای تجسمی و خوشنویسی مورد استفاده قرار گرفته است.

انشا درباره حافظ مناسب همه پایه‌ها
مقدمه:

حافظ شیرازی، یکی از بزرگ‌ترین شاعران ایران و جهان است. او در سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز به دنیا آمد و در سال ۷۹۲ هجری قمری در همان شهر درگذشت. حافظ، شاعری غزل‌سرا بود و اشعار او به زبان فارسی سروده شده‌اند.

بدنه:

اشعار حافظ، از زیبایی و ظرافت خاصی برخوردار هستند. او در اشعار خود، از عشق، زندگی، مرگ، طبیعت و موضوعات دیگر سخن می‌گوید. اشعار حافظ، در سراسر جهان شناخته شده‌اند و به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند.

حافظ، در زمان حیات خود، به عنوان یک شاعر مشهور شناخته می‌شد. اما پس از مرگ او، شهرت او روز به روز بیشتر شد. امروزه، حافظ یکی از محبوب‌ترین شاعران ایران و جهان است.

اشعار حافظ، در زمینه‌های مختلف کاربرد دارند. آنها می‌توانند برای بیان عشق، غم، شادی، امید و سایر احساسات انسانی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین، اشعار حافظ، می‌توانند برای آموزش و پرورش نیز مورد استفاده قرار گیرند.

حافظ، شاعری عارف بود. او در اشعار خود، از مفاهیم عرفانی مانند عشق، وحدت وجود و خلسه سخن می‌گوید. اشعار حافظ، می‌توانند به ما کمک کنند تا به دیدگاه‌های عرفانی نزدیک شویم.

حافظ، شاعری بی‌نظیر بود. اشعار او، از زیبایی و ظرافت خاصی برخوردار هستند و می‌توانند به ما کمک کنند تا زندگی را بهتر درک کنیم.

حافظ، یکی از مهم‌ترین چهره‌های فرهنگی ایران است. اشعار او، تأثیر زیادی بر فرهنگ و ادب ایران داشته‌اند. حافظ، به عنوان نمادی از فرهنگ و تمدن ایران شناخته می‌شود.

اشعار حافظ، در سراسر جهان نیز شناخته شده‌اند. آنها به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند و در کشورهای مختلف مورد مطالعه و تحقیق قرار می‌گیرند. حافظ، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شاعران جهان شناخته می‌شود.

نتیجه‌ گیری:

حافظ، شاعری جاودانه است. اشعار او، از زیبایی و ظرافت خاصی برخوردار هستند و می‌توانند به ما کمک کنند تا زندگی را بهتر درک کنیم. حافظ، یکی از مهم‌ترین چهره‌های فرهنگی ایران است و تأثیر زیادی بر فرهنگ و ادب ایران و جهان داشته‌اند.

انشای قشنگ درباره حافظ

مقدمه:

حافظ شیرازی، یکی از بزرگترین شاعران ایران و جهان، در قرن هفتم هجری در شیراز به دنیا آمد. او در دورانی زندگی می‌کرد که ایران در حال فروپاشی بود و حکومت‌های محلی بر سر قدرت با یکدیگر می‌جنگیدند. در این شرایط، حافظ با شعرهای خود به مردم امید و تسلی می‌داد.

بدنه:

غزلیات حافظ، یکی از مهمترین بخش‌های دیوان اوست. این غزل‌ها به موضوعات مختلفی می‌پردازند، از عشق و عرفان گرفته تا سیاست و اجتماعی. حافظ در غزل‌های خود از زبانی ساده و روان استفاده می‌کند و مفاهیم عمیق را به زیبایی بیان می‌کند.

حافظ در شعر خود به موضوعات مختلفی می‌پردازد، اما یکی از مهمترین مضامین شعر او، عشق است. حافظ عشق را در همه اشکال آن، از عشق زمینی گرفته تا عشق الهی، ستایش می‌کند. او در غزل‌های خود از عشق به عنوان راهی برای رسیدن به کمال و سعادت یاد می‌کند.

یکی دیگر از مهمترین مضامین شعر حافظ، عرفان است. حافظ در شعر خود به مفاهیم عرفانی مانند وحدت وجود، عشق الهی و فنا اشاره می‌کند. او در غزل‌های خود به دنبال راه رسیدن به حقیقت و رستگاری است.

حافظ در شعر خود به مسائل اجتماعی نیز می‌پردازد. او در غزل‌های خود به انتقاد از ظلم و بیداد می‌پردازد و به مردم امید می‌دهد. او در غزل‌های خود به دنبال ایجاد جامعه‌ای عادل و صلح‌آمیز است.

شعر حافظ تأثیر عمیقی بر ادبیات فارسی و جهان داشته است. بسیاری از شاعران و نویسندگان از آثار حافظ الهام گرفته‌اند و به خلق آثاری ماندگار پرداخته‌اند. حافظ همچنین در موسیقی ایرانی نیز تأثیر بسزایی داشته است، زیرا بسیاری از غزل‌های او به ترانه‌های مردمی تبدیل شده‌اند.

نتیجه:

حافظ شیرازی، شاعری بزرگ و ماندگار است که آثار او قرن‌هاست که مورد توجه و تحسین مردم ایران و جهان قرار گرفته است. او با شعرهای خود به مردم امید و تسلی می‌دهد و به آنها کمک می‌کند تا در برابر سختی‌ها و مشکلات زندگی ایستادگی کنند.

انشا آرامگاه حافظ
شمس الدین محمد حافظ ملقب به خواجه حافظ شیرازی و مشهور به لسان الغیب از مشهورترین شعرای تاریخ ایران زمین است که تا نام ایران زنده و پا برجاست نام وی نیز جاودان خواهد بود.

با وجود شهرت والای این شاعران گران مایه در خصوص دوران زندگی حافظ بویژه زمان به دنیا آمدن او اطلاعات دقیقی در دست نیست ولی در حدود سال ۷۲۶ ه.ق در شهر شیراز به دنیا آمد است.

اطلاعات چندانی از خانواده و اجداد خواجه حافظ در دست نیست و ظاهراً پدرش بهاء الدین نام داشته و در دوره سلطنت اتابکان فارس از اصفهان به شیراز مهاجرت کرده است. شمس الدین از دوران طفولیت به مکتب و مدرسه روی آوردو آموخت سپری نمودن علوم و معلومات معمول زمان خویش به محضر علما و فضلای زادگاهش شتافت و از این بزرگان بویژه قوام الدین عبدا… بهره ها گرفت.

خواجه در دوران جوانی بر تمام علوم مذهبی و ادبی روزگار خود تسلط یافت.

او هنوز دهه بیست زندگی خود را سپری ننموده بود که به یکی از مشاهیر علم و ادب دیار خود تبدل شد. وی در این دوره علاوه بر اندوخته عمیق علمی و ادبی خود قرآن را نیز کامل از حفظ داشت و از این روی تخلص حافظ بر خود نهاد.

دوران جوانی حافظ مصادف بود با افول سلسله محلی اتابکان فارس و این ایالات مهم به تصرف خاندان اینجو در آمده بود. حافظ که در همان دوره به شهرت والایی دست یافته بود مورد توجه و امرای اینجو قرار گرفت و پس از راه یافتن به دربار آنان به مقامی بزرگ نزد شاه شیخ جمال الدین ابواسحاق حاکم فارس دست یافت.

دوره حکومت شاه ابواسحاق اینجو توأم با عدالت و انصاف بود و این امیر دانشمند و ادب دوست در دوره حکمرانی خود که از سال ۷۴۲ تا ۷۵۴ ه.ق بطول انجامید در عمرانی و آبادانی فارس و آسایش و امنیت مردم این ایالت بویژه شیراز کوشید.

حافظ از لطف امیرابواسحاق بهره مند بود و در اشعار خود با ستودن وی در القابی همچون (جمال چهره اسلام) و (سپهر علم وحیاء) حق شناسی خود را نسبت به این امیر نیکوکار بیان داشت.

پس از این دوره صلح و صفا امیر مبارزه الدین مؤسس سلسله آل مظفر در سال ۷۵۴ ه.ق بر امیر اسحاق چیره گشت و پس از آنکه او را در میدان شهر شیراز به قتل رساند حکومتی مبتنی بر ظلم و ستم و سخت گیری را در سراسر ایالت فارس حکمفرما ساخت.

امیر مبارز الدین شاهی تند خوی و متعصب و ستمگر بود.حافظ در غزلی به این موضوع چنین اشاره می کند:

راستی خاتم فیروزه بو اسحاقی —– خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود

دیدی آن قهقهه کبک خرامان حافظ —– که زسر پنجه شاهین قضا غافل بود

لازم به ذکر است حافظ در معدود مدایحی که گفته است نه تنها متانت خود را از دست نداده است بلکه همچون سعدی ممدوحان خود را پند داده و کیفر دهر و ناپایداری این دنیا و لزوم رعایت انصاف و عدالت را به آنان گوشزد کرده است.

اقدامات امیر مبارزالدین با مخالفت و نارضایتی حافظ مواجه گشت و وی با تاختن بر اینگونه اعمال آن را ریاکارانه و ناشی از خشک اندیشی و تعصب مذهبی قشری امیر مبارز الدین دانست.

سلطنت امیر مبارز الدین مدت زیادی به طول نیانجامید و در سال ۷۵۹ ه.ق دو تن از پسران او شاه محمود و شاه شجاع که از خشونت بسیار امیر به تنگ آمده بودند توطئه ای فراهم آورده و پدر را از حکومت خلع کردند. این دو امیر نیز به نوبه خود احترام فراوانی به حافظ می گذاشتند و از آنجا که بهره ای نیز از ادبیات و علوم داشتند شاعر بلند آوازه دیار خویش را مورد حمایت خاص خود قرار دادند.

اواخر زندگی شاعر بلند آوازه ایران همزمان بود با حمله امیر تیمور و این پادشاه بیرحم و خونریز پس از جنایات و خونریزی های فراوانی که در اصفهان انجام داد و از هفتاد هزار سر بریده مردم آن دیار چند مناره ساخت روبه سوی شیراز نهاد.

مرگ حافظ احتمالاً در سال ۹۷۱ ه.ق روی داده است و حافظ در گلگشت مصلی که منطقه ای زیبا و با صفا بود و حافظ علاقه زیادی به آن داشت به خاک سپرده شد و از آن پس آن محل به حافظیه مشهور گشت.

نقل شده است که در هنگام تشییع جنازه خواجه شیراز گروهی از متعصبان که اشعار شاعر و اشارات او به می و مطرب و ساقی را گواهی بر شرک و کفروی می دانستند مانع دفن حکیم به آیین مسلمانان شدند.

در مشاجره ای که بین دوستداران شاعر و مخالفان او در گرفت سرانجام قرار بر آن شد تا تفألی به دیوان خواجه زده و داوری را به اشعار او واگذارند. پس از باز کردن دیوان اشعار این بیت شاهد آمد:

قدیم دریغ مدار از جنازه حافظ —– که گرچه غرق گناه است می رود به بهشت

حافظ بیشتر عمر خود را در شیراز گذراند و بر خلاف سعدی به جز یک سفر کوتاه به یزد و یک مسافرت نیمه تمام به بندر هرمز همواره در شیراز بود.

وی در دوران زندگی خود به شهرت عظیمی در سر تا سر ایران دست یافت و اشعار او به مناطقی دور دست همچون هند نیز راه یافت.

نقل شده است که وی مورد احترام فراوان سلاطین آل جلایر و پادشاهان بهمنی دکن هندوستان قرار داشت و پادشاهان زیادی او را به پایتخت های خود دعوت کردند. حافظ تنها دعوت محمود شاه بهمنی را پذیرفت و عازم آن سرزمین شد ولی چون به بندر هرمز رسید و سوار کشتی شد طوفانی در گرفت و خواجه که در خشکی، آشوب و طوفان حوادث گوناگونی را دیده بود نخواست خود را گرفتار آشوب دریا نیز بسازد از این رو از مسافرت شد.

شهرت اصلی حافظ و رمز پویایی جاودانه آوازه او به سبب غزلسرایی و سرایش غزل های بسیار زیباست.

انشای ادبی درباره حافظ

حافظ شیرازی از پر آوازه ترین شاعران دنیاست و گردشگران زیادی به شوق دیدن آرامگاهش به شهر شیراز سفر می کنند. آرامگاه حافظ که به حافظیه معروف است یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری شیراز است و معمولا بیشتر گردشگران در سفر به این شهر از آن بازدید می کنند.

حافظیه مجموعه آرامگاهی است که در سمت شمال شهر شیراز و در جنوب دروازه قرآن قرار دارد و در خود مقبره یکی از بزرگ ترین شاعران دنیا را جای داده است.

این مجموعه ۲ هکتار مساحت و دو صحن شمالی و جنوبی دارد که تالاری این دو صحن را ازهم جدا کرده است. برای ورود و خروج به داخل این مجموعه می توانید از ۴ دربی که در قسمت های مختلف آن قرار دارد استفاده کنید.

در اصلی در سمت جنوب مجموعه قرار دارد و به غیر از آن دو در در غرب و یک در هم در قسمت شمال شرقی مجموعه قرار دارد.

حدود ۶۵ سال بعد از اینکه حافظ از دنیا رفت حاکم شیراز دستور داد تا بر روی مقبره این شاعر بزرگ عمارتی گنبدی شکل و در جلوی آن هم حوضی بزرگ ساخته شود.

در این مدت این عمارت چندین بار مرمت شد تا اینکه کریم خان زند بارگاهی جدید درست کرد و سنگی مرمرین که دو غزل از اشعار حافظ بر روی آن نوشته شده بود بر روی مقبره قرار داد.

کریم خان همچنین تالار زیبایی را درست کرد که چهار ستون سنگی یکپارچه بلند داشت، مقبره حافظ در پشت آن بود و در جلوی آن هم باغی بزرگ و سرسبز وجود داشت. آن تصویری از حافظیه که در ذهن همه ما وجود دارد در سال ۱۳۱۵ به دستور رضاخان با معماری آندره گدار فرانسوی به شیوه زندیه درست شد.

این آرامگاه مکانی فرهنگی به حساب می آید و در آن مراسمی مثل کنسرت، شعرخوانی، کلاس های حافظ شناسی، کلاس ساخت ساز موسیقی سنتی و … برگزار می شود.

آرامگاه حافظ ۸ ستون سنگی دارد که نشان دهنده ۸ درب بهشت و سده هشتم است که حافظ در آن سده زندگی می کرده است.

سنگ مزار حافظ یک متر از زمین فاصله دارد و دور آن را ۵ ردیف پله مدور احاطه کرده است . بر روی بارگاه گنبدی مسی بر روی ستون هایی با ارتفاع ۱۰ متر قرار گرفته، این گنبد از درون با کاشی های هفت رنگ معرق کاشی کاری شده است.

بخش شمالی حافظیه جایگاه آرامگاه حافظ است. در بخش شرقی مجموعه آرامگاه خاندان معدل و در بخش غربی آن آرامگاه خاندان قوام قرار دارد، نسبت به بخش شرقی بخش غربی قبرهای بیشتری دارد که بیشتر آن ها شاعران دوره های مختلف هستند. در حیاط جنوبی این مجموعه هم باغچه هایی با گل کاری های زیبا و دو حوض مستطیلی می بینید.

انشا با موضوع حافظ کیست
خواجه شمسُ‌الدّینْ محمّدِ بن بهاءُالدّینْ محمّدْ حافظِ شیرازی (۷۲۷ هجری قمری / ۱۳۱۵ میلادی – ۷۹۲ هجری قمری / ۱۳۹۰ میلادی) مشهور به لِسانُ‌الْغِیْب، تَرجُمانُ الْاَسرار، لِسانُ‌الْعُرَفا و ناظِمُ‌الاُولیاء، شاعر فارسی‌زبانِ سدهٔ هشتم ه‍.ق شیراز است. بیش‌تر شعرهای او غزل است. مشهور است که حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی گرویده و همانندیِ سخنش با شعرِ خواجو مشهور است.

حافظ از مهم‌ترین اثرگذاران بر شاعرانِ فارسی‌زبانِ پس از خود شناخته می‌شود. در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی اشعار او به زبان‌های اروپایی نیز ترجمه شد و نامش به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هر سال در ۲۰ مهر مراسم بزرگ‌داشت حافظ در آرامگاهش در شیراز با حضور پژوهشگرانی از اقصا نقاط دنیا برگزار می‌شود. در تقویم رسمی ایران ۲۰ مهر روز بزرگداشت حافظ نامیده شده‌است.

همه ما ایرانیان بدون شک از کودکی با فال حافظ شیرازی آشنایی داریم. زمانی‌که افراد خانواده یا فامیل به مناسبت‌های مختلف مانند شب یلدا و یا سال تحویل دور یکدیگر جمع شده و فال حافظ می‌گیرند.

در بیشتر مواقع بزرگتر خانواده یا ریش سفید فامیل که مورد احترام دیگران است و البته از سواد کافی برای خواندن و تفسیر غزل های حافظ برخوردار است برای دیگران فال گرفته و تعبیر آن را به فال گیرنده اعلام می‌کند. دیوان حافظ در خانه اکثر مردم ایران یافت می‌شود، بسیاری غزلیات حافظ را حفظ می کنند یا در سخنان روزمره و ضرب المثل‌ها استفاده می‌کنند.

در میان ایرانیان این باور وجود دارد که شیخ حافظ شیرازی داننده اسرار نهان و عالم غیب می باشد و هنگام مواجه شدن با مشکلات یا دو راهی‌های زندگی با گرفتن فال حافظ می‌توانند تصمیم درست گرفته و از آینده با خبر شوند. تصمیم گیری برای ازدواج، کار، تحصیل و تولد نوزاد از جمله موارد رایجی است که برای آنها فال گرفته می‌شود.

مراسم فال گیری یا تفال به دیوان حافظ، از دیرباز آداب و رسوم مخصوص خود را داشته و توصیه می‌شود قبل از گرفتن فال حافظ، مقدمات آن را فراهم کرده و با آرامش و خلوص نیت به فال گیری اقدام کنید.

انشا درباره زندگی حافظ
مقدمه انشا درباره حافظ شیرازی

خواجه شمس الدین محمد شیرازی ملقب به حافظ از غزلسرایان نامی و جهانگیر شعر فارسی است که در قرن ۷ هجری در شهر شیراز زندگی می کرد. این شاعر بزرگ به دلیل مرد پسند بودن شعرهایش در دل مردم نفوذ بسیار زیادی داشته است. حافظ علاوه بر سرودن شعر و غزل، حافظ کل قران هم بوده است و یکی از دلایل انتخاب این لقب برای او همین موضوع بوده است. از جمله مهمترین آثار او می توان به غزلیات حافظ اشاره کرد. در ایران ۴ مهر به عنوان روز بزرگداشت شاعر بزرگ حافظ انتخاب شده است.

بدنه انشا درباره روز بزرگداشت حافظ

خواجه شمس الدین محمد شیرازی ملقب به لسان الغیب یکی از مشهورترین شاعران تاریخ ایران زمین است.حافظ در سال ۷۲۶ ه.ق در شهر شیراز چشم به جهان گشوده است، پدرش بهاء الدین در دوران سلطنت اتابکان فارس از اصفهان به شهر شیراز مهاجرت کرده و حافظ در این شهر بزرگ شده و به مکتب و مدرسه رفته است.حافظ بعد از اتمام درس معمول خود در کلاس های درس علما و فضلا شرکت کرد و در دوران جوانی تمامی علوم مذهبی و ادبی را فراگرفت و در بیست سالگی یکی از مشاهیر علم و ادب دیار خود شناخته شده بود.

حافظ علاوه بر سرودن شعر، داشتن علم و ادب حافظ قران هم بوده است به همین جهت تخلص حافظ را برای خود انتخاب کرد و در غزلیات خود هم از این تخلص استفاده کرده است.حافظ در جوانی با سرودن غزلیات زیبایش مورد توجه حاکمان آن دوره قرار داشته و آنها احترام فراوانی به او می گذاشتند. حافظ برخلاف سعدی بیشتر عمر خود را در شیراز سپری کرده و فقط یک سفر کوتاه به بندر هرمز داشته است.حافظ علاوه بر شهرتی که در سراسر ایران به دست آورده بود اشعار زیبایش به مناطقی مثل هند هم رسیده بود.

سرانجام حافظ در سال ۷۹۲ وفات کرد و در همان شیراز در یک منطقه با صفا و زیبا به نام گلگشت مصلی دفن شد.امروزه مقبره شاعر بزرگ با نام حافظیه در شیراز شناخته می شود.همه ساله گردشگران خارجی و ایرانی و علاقه مندان به شعر و ادب بر سر مزار حافظ حضور پیدا می کنند و به دیوان غزلیات او تفعلی می زنند.از حافظ اثار مختلفی به یادگار مانده است.دیوان حافظ مهمترین اثار او که شامل ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، بیشتر از چهارصد بار به شیوه‌های مختلف و به زبان فارسی ترجمه و به چاپ رسیده است.حافظ یکی از شاعران محبوب و مورد توجه مردم ایران و جهان است به همین دلیل روز ۲۰ مهر به عنوان روز بزرگداشت حافظ در ایران انتخاب شده است و به همین مناسبت برنامه های مختلفی در آراگاه او شهر شیراز برگزار می شود.

نتیجه گیری انشا درباره روز بزرگداشت حافظ

خواجه شمس الدین محمد شیرازی که القاب متعددی مانند حافظ یا لسان الغیب داشته است،علاوه بر تسلط بر علم و ادب حافظ قران هم بوده است.حافظ از زمان جوانی به عنوان مشاهیر علم و ادب دیار خود شناخته شده است و با سرودن اشعار زیبا مورد توجه مردم و حاکمان زمان خود قرار داشته است.از مهمترین آثار حافظ می توان به دیوان حافظ اشاره کرد که به زبان های مختلف ترجمه شده است و در جهان شناخته شده است.امروزه مقبره حافظ شاعر بزرگ در حافظیه شیراز به یکی از مقاصد بزرگ گردشگران و علاقه مندان به ادب و هنر تبدیل شده است.

منبع | روزانه