فیلم Sacrifice اثری با هنرنمایی کریس ایوانز و آنیا تیلور جوی است که نمرات پایینی از منتقدان گرفته است.
اینتین – فیلم Sacrifice اثری در ژانر اکشن، ماجراجویی، کمدی و درام به کارگردانی رومن گاوراس است. گاوراس فیلم‌نامه این فیلم را با همکاری ویل آربری نوشته و گروهی از بازیگران سرشناس در آن حضور دارند. کریس ایوانز، آنیا تیلور جوی، ونسان کسل، سم ریچاردسون، جان مالکوویچ و سلما هایک از جمله بازیگران این اثر هستند.
داستان فیلم درباره ستاره‌ای سینمایی است که تلاش می‌کند بار دیگر به دوران اوج حرفه‌ای خود بازگردد؛ اما در جریان اتفاقاتی غیرمنتظره، او به همراه دو نفر دیگر ربوده می‌شود. عاملان این آدم‌ربایی گروهی افراطی هستند که باور دارند با قربانی کردن سه انسان می‌توانند بشریت را از نابودی نجات دهند. این باور خطرناک، شخصیت‌های داستان را وارد موقعیتی تهدیدآمیز می‌کند و زمینه را برای ترکیب هیجان، ماجراجویی و طنز فراهم می‌سازد.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۳۶ نقد برای فیلم Sacrifice منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۳۶ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۱ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۴۸ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید.
نظر منتقدان درباره فیلم Sacrifice
- راتن تومیتوز: ۳۶ نقد – امتیاز ۳۶ درصد
- متاکریتیک: ۱۱ نقد – امتیاز ۴۸ از صد
۶۷/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: دیوید ارلیچ
این کمدی پرشتاب و خنده‌دار به‌تدریج به افسانه‌ای مدرن با حال‌وهوایی رؤیاگونه و البته نه‌چندان خنده‌دار تبدیل می‌شود. این اثر به‌شدت سبک‌پردازی‌شده شاید در موقعیت‌هایی که به هدف گرفتن سوژه‌های آسان و بی‌دفاع می‌پردازد، بهترین عملکرد خود را داشته باشد؛ اما فیلم گاوراس بیشتر از آنکه بخواهد اهداف ساده را به سخره بگیرد، در پی استفاده از شخصیت‌هایش، چه تروریست‌ها و چه گروگان‌ها، برای پرداختن به ایده‌هایی شکل‌نگرفته درباره حقیقت، نمایش و قدرت پاک‌کننده مرگ است. این مفاهیم در جامعه‌ای مطرح می‌شوند که چنان تحت سلطه خودشیفتگی قرار گرفته است که دیگر تشخیص قهرمانان از دلقک‌ها امکان‌پذیر نیست.
۶۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: راس بونیم
فیلم Sacrifice به‌عنوان داستانی مضحک درباره یک چهره مشهور که تلاش می‌کند برای خودش اهمیت و جایگاهی دست‌وپا کند، سرگرم‌کننده است؛ اما هر تلاشی برای انتقال پیامی عمیق‌تر با شکست مواجه می‌شود، درست مانند بسیاری از فیلم‌هایی که پیش از آن ساخته شده‌اند.
۶۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: پیتر دبروژ
فیلم‌سازی گاوراس از مهارت و تسلط چشمگیری برخوردار است و در طول مسیر، لحظات خنده‌دار و هیجان‌انگیز غیرمنتظره‌ای خلق می‌کند.
۵۰/۱۰۰ – The Film Stage | منتقد: ایتن وتسبی
این فیلم در نهایت بیش از حد احساساتی است و به‌اندازه کافی گزنده و نیش‌دار نیست؛ زیرا هرگز نمی‌تواند خودش را راضی کند که جهانی را که از دل آن برخاسته است، به چالش بکشد. اگر بخشی از فیلم بیش از هر چیز به یک شوخی درون‌گروهی بی‌مزه شباهت دارد، شاید دلیلش واقعیت تلخ دنیایی باشد که با آن روبه‌رو هستیم: این جهان حاضر نیست فداکاری واقعی را انجام دهد و مشکل را حل کند.
۵۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: ریچارد لاوسون
فیلم اثری آشفته است که استدلال‌هایش مبهم و تلاش‌هایش برای عجیب‌وغریب بودن خسته‌کننده‌اند؛ بااین‌حال، در بهترین لحظات خود نیرویی مسحورکننده دارد که مخاطب را به درونش می‌کشد.
۵۰/۱۰۰ – Screen Daily | منتقد: تیم گریرسون
این هجو تلخ با جسارت به سراغ موضوعاتی مانند شهرت، فعالیت‌های اجتماعی، فناوری و نابرابری اقتصادی می‌رود. فیلم زمانی بهترین عملکرد را دارد که جریان تصاویر پرپیچ‌وخم کارگردان، حالتی هیپنوتیزم‌کننده و غریزی پیدا می‌کند. در لحظات دیگر، فیلم Sacrifice به‌اندازه نقشه تروریست‌ها سردرگم و آشفته به نظر می‌رسد.
۴۲/۱۰۰ – The A.V. Club | منتقد: ناتالیا کیوگان
فیلم Sacrifice نه از احساس درستکاری و عدالت‌خواهی برخوردار است، نه خشم و اعتراض قانع‌کننده‌ای دارد و حتی به نیهیلیسم صریح و بی‌پرده نیز نمی‌رسد. این فیلم نمی‌تواند حتی متزلزل‌ترین و انعطاف‌پذیرترین جهان‌بینی‌ها را هم به تردید بیندازد.
۴۰/۱۰۰ – The Guardian | منتقد: بنجامین لی
گاوراس در مسیر رسیدن به پایان‌بندی نامتعارف و عجیب خود، هم شخصیت‌های فیلم و هم مخاطبان را در وضعیتی بلاتکلیف رها می‌کند.
۴۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: مائه عبدالباقی
فیلم گاوراس اثری آشفته، عجیب و تا حدی گیج‌کننده است که تجسمی از هرج‌ومرج به شمار می‌رود. با توجه به اینکه این فیلم گاهی خنده‌دار است، ای‌کاش این آشفتگی به نقطه قوت آن تبدیل می‌شد.
۳۳/۱۰۰ – The Playlist | منتقد: چیس هاچینسون
باید منصف بود و نکته‌ای مثبت را هم پذیرفت: فیلم Sacrifice هنگام تماشایش باعث شد واقعاً به مسئله مرگ فکر کنم. بااین‌حال، این واکنش بیشتر از آنکه حاصل تأملی عمیق باشد، ناشی از این میل بود که فیلم هرچه زودتر به پایان برسد تا دیگر مجبور نباشیم به تماشای اثری سطحی و توخالی ادامه دهیم که پیش چشممان از هم می‌پاشد.
منبع: گیمفا
