صابر ابر یکی از بازیگران چندوجهی سینمای معاصر ایران است که مسیر پر فراز و نشیبی را طی کرده است. ابر با انتخاب نقشهای متفاوت، بازیهای ظریف و حضور جدی در تئاتر، جایگاه ویژهای در میان بازیگران نسل خود پیدا کرده است. وی کار خود را با تلویزیون و اجرای برنامه کودک «رنگین کمان» استارت زد و سپس راهی سینما و مجموعههای تلویزیونی شد. بازیگر کم حاشیه و حرفهای که بعد از ایفای نقش ماندگار سعید در سریال «تاسیان» مدتی بخاطر استایل متفاوتش حین حضور در یک گالری هنری بر سر زبانها افتاده بود. در ادامه با بیوگرافی این بازیگر همراه ما باشید.
از اجرا تا بازیگری

اینتین – صابر ابر در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۶۳ در تهران متولد شد و در رشته مدیریت تحصیل کرده است. وی فعالیت خود را در تلویزیون با اجرای برنامه کودک «رنگینکمان» آغاز کرد. پس از آن در برنامههایی مانند «۱۰۰ ثانیه» نیز حضور داشت. تجربه حضور در تلویزیون او را با ارتباط مستقیم با مخاطب، کنترل بیان و حضور مقابل دوربین آشنا کرد.
ورود او به سینما در سال ۱۳۸۴ با فیلم «شاعر زبالهها» به کارگردانی محمد احمدی رقم خورد. این تجربه، نقطه شروع مسیر سینمایی او بود؛ مسیری که در سالهای بعد به همکاری با کارگردانان مطرح و حضور در فیلمهای مهم سینمای ایران انجامید. وی در سال ۱۳۸۵ با بازی در نقش یک راننده در فیلم «مینای شهر خاموش» در کنار استاد عزتالله انتظامی، نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
در سال ۱۳۸۶ بازی در فیلم «دایره زنگی» استعداد او را بیش از پیش نمایان ساخت و همین امر باعث شد برای فیلم «درباره الی» به کارگردانی اصغر فرهادی انتخاب شود. همچنین برای بازی در نقش محمد در فیلم «دایره زنگی» نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.

یکی از مهمترین اتفاقات زندگی حرفهای صابر ابر، حضور در فیلم «درباره الی» به کارگردانی اصغر فرهادی بود. این فیلم که در سطح بینالمللی نیز مورد توجه قرار گرفت، صابر ابر را در نقش علیرضا، نامزد الی، به تصویر کشید. شخصیت او با ورود به داستان، ابعاد تازهای از روابط میان شخصیتها را آشکار میکند و زمینهساز بخش مهمی از تنشهای روانی فیلم میشود. اهمیت این نقش فقط به حضور در یک فیلم موفق محدود نمیشود. ابر باید شخصیتی را به تصویر میکشید که با بحرانی عاطفی روبهرو است و در عین حال، رفتارهایش بر تصمیمها و قضاوتهای دیگران تأثیر میگذارد. او برای انتقال این وضعیت از واکنشهای چهره، مکثها و تغییرات لحن استفاده میکند؛ عناصری که با فضای واقعگرایانه فیلم تناسب دارند.
این نقش برای صابر ابر نامزدی سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در بیستوهفتمین جشنواره فیلم فجر را به ارمغان آورد. وی همچنین برای بازی در این فیلم، تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را از چهاردهمین جشن خانه سینما و سومین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران دریافت کرد.

ابر در سال ۱۳۸۹ در فیلم «اینجا بدون من» و در سال ۱۳۹۰ در فیلم «پذیرایی ساده» حضور یافت اما بازی در فیلم «برف روی کاجها» در کنار مهناز افشار یک بار دیگر قدرت بازیگری خود را به نمایش گذاشت تا نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در ششمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران شود.
از دیگر آثار سینمایی او میتوان به فیلمهای «هیچ» (۱۳۸۸)، «نخودی» (۱۳۸۸)، «سیزده ۵۹» (۱۳۸۹)، «انتهای خیابان هشتم» (۱۳۸۹)، «آسمان زرد کمعمق» (۱۳۹۱)، «خوک» (۱۳۹۶)، «هتتریک» (۱۳۹۶)، «بدون قرار قبلی» (۱۴۰۰)، «کت چرمی» (۱۴۰۱)، «ماریا» (۱۴۰۲) و حضور کوتاهش در «آینههای روبهرو» (۱۳۸۸) اشاره کرد.
فعالیت در شبکه نمایش خانگی و تلویزیون

در سالهای اخیر، صابر ابر با حضور در مجموعههای نمایش خانگی، بیش از پیش در معرض توجه مخاطبان عام قرار گرفته است. یکی از شناختهشدهترین تجربههای ابر در شبکه نمایش خانگی. او در این سریال به کارگردانی هومن سیدی نقش رامین را ایفا میکند. «قورباغه» با فضای تیره، روایت غیرخطی و شخصیتهای چندوجهی شناخته میشود و فرصتی برای نمایش جنبههای متفاوت بازیگری ابر فراهم کرد.
وی در دو سریال «مترجم» (۱۴۰۱) و «کنکل» (۱۴۰۴) نیز ایفای نقش کرده اما یکی دیگر از بازیهای ماندگارش مربوط به بازی در سریال «تاسیان» است که در نقش سعید در کنار هوتن شکیبا به بازی پرداخت.
صابر ابر و تئاتر؛ وجه مهمی از هویت هنری او

اگرچه بخش بزرگی از مخاطبان، صابر ابر را از طریق فیلمها و سریالهایش میشناسند، تئاتر یکی از مهمترین بخشهای کارنامه هنری اوست. او نهتنها بهعنوان بازیگر، بلکه بهعنوان کارگردان تئاتر نیز فعالیت کرده است.
از نمایشهای مطرحی که نام او در ارتباط با آنها دیده میشود، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- «ریچارد سوم»؛ از تجربههای مهم او در بازیگری تئاتر که برایش جایزه بهترین بازیگر مرد در سیامین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر را به همراه داشت.
- «کالیگولا»؛ نمایشی با محوریت قدرت، جنون و مناسبات پیچیده انسانی.
- «کرگدن»؛ اثری شناختهشده از اوژن یونسکو که به همرنگی با جماعت و دگرگونی فردیت میپردازد.
- «داستان یک پلکان»؛ نمایشی مرتبط با سنت درام اجتماعی.
- «ننه دلاور، بیرون پشت در»
- «واوها و ویرگولها»؛ از نمایشهایی که او کارگردانی آن را بر عهده داشته است.
- «۲۱ بار مردن در ۳۰ روز» و «مسافرهای عزیز، گورشون رو گم کنند لطفاً!»؛ از دیگر تجربههای کارگردانی او.
سبک بازیگری صابر ابر چه ویژگیهایی دارد؟

سبک بازیگری صابر ابر را میتوان با توجه به چند ویژگی مهم مورد بررسی قرار داد. البته این ویژگیها در تمام نقشهای او به یک اندازه دیده نمیشوند و بسته به نوع اثر تغییر میکنند. وی بازی درونی و کنترل شدهای دارد بدین گونه که در در آثاری مانند «اینجا بدون من» و «درباره الی»، شخصیتها همیشه احساسات خود را بهصورت مستقیم بیان نمیکنند. بخش مهمی از وضعیت روانی آنها از طریق سکوت، نگاه، لحن و واکنشهای کوتاه آشکار میشود. ابر در چنین نقشهایی فرصت دارد از اغراق در بیان احساسات فاصله بگیرد و بر جزئیات رفتاری تکیه کند.
وی به ایفای نقش شخصیتهای پیچیده علاقمند است. بسیاری از نقشهای او صرفا قهرمان یا ضدقهرمان نیستند. شخصیتهایش ممکن است همزمان آسیبپذیر، خودخواه، مهربان، عصبی یا رازآلود باشند. این ویژگی در آثاری مانند «قورباغه»، «پذیرایی ساده» و «تاسیان» دیده میشود.
ابر در درامهای خانوادگی، فیلمهای اجتماعی، آثار تجربی و کمدیهای سیاه حضور داشته است. برای مثال، فضای واقعگرایانه «اینجا بدون من» تفاوت زیادی با جهان غیرمتعارف «مسخرهباز» دارد. توانایی تغییر لحن و شیوه اجرا، یکی از ویژگیهای قابل توجه کارنامه اوست.
در بعضی از نقشهای ابر، حرکتهای محدود، نحوه ایستادن، تغییر حالت چهره و مکثهای کوتاه بهاندازه دیالوگها اهمیت دارند. در تحلیل بازی او میتوان بررسی کرد که چگونه این عناصر بدون توضیح مستقیم، اطلاعاتی درباره وضعیت روانی و انگیزه شخصیت در اختیار مخاطب قرار میدهند.
علایق و فعالیتهای دیگر

صابر ابر علاوه بر بازیگری و کارگردانی تئاتر، در حوزههای هنری دیگری نیز فعالیت داشته است. وی به نقاشی و طراحی نیز علاقمند است. همچنین نام او با فعالیتهای نوشتاری و انتشار کتاب نیز پیوند خورده است. کتاب «تا هفت خانه آنطرفتر» یکی از آثار نوشته شده به قلم صابر ابر است؛ اثری دوزبانه با موضوع مادربزرگهای ایرانی.
منبع: گیمفا





