فیلم Primetime جدیدترین اثر با هنرنمایی رابرت پتینسون در نقش اصلی است که توانسته نمرات خوبی از منتقدان بگیرد.
اینتین – فیلم Primetime یک اثر دلهرهآور روانشناختی و جنایی است که اولین تجربه کارگردانی لنس اوپنهایم در سینمای داستانی محسوب میشود. این فیلم با الهام از مقالهای در سال ۲۰۰۷ با عنوان Tonight on Dateline This Man Will Die ساخته شده که به ماجرای خودکشی بیل کانرادت میپردازد. داستان فیلم به شکل آزاد، تولید مجموعه واقعنمای To Catch a Predator را دنبال میکند. رابرت پتینسون در نقش نسخهای داستانی از مجری برنامه، کریس هانسن ظاهر شده و همچنین تهیهکنندگی این اثر را بر عهده دارد. مریت ویور، اسکایلر گیسوندو و فیبی بریجرز نیز در نقشهای مکمل ایفای نقش میکنند.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۱۷ نقد برای فیلم Primetime منتشر شده و این اثر توانسته امتیاز ۹۴ درصد را از منتقدان به دست بیاورد. این در حالی است که در وب سایت متاکریتیک، تاکنون ۱۴ نقد برای این فیلم منتشر شده که امتیاز ۷۸ از صد را برای آن به همراه داشته است. در ادامه نظر منتقدان درباره این فیلم را مشاهده میکنید.
نظر منتقدان درباره فیلم Primetime
راتن تومیتوز: ۱۷ نقد – امتیاز ۹۴ درصد
متاکریتیک: ۱۴ نقد – امتیاز ۷۸ از صد
۱۰۰/۱۰۰ – The Telegraph | منتقد: رابی کالین
این فیلم بهترین و در عین حال زنندهترین اثر در این سبک از زمان اکران Nightcrawler در سال ۲۰۱۴ است. فیلم مخاطب را همزمان وحشتزده و هیجانزده میکند و بدین ترتیب او را در یک همدستی کثیف سهیم میسازد.
۹۰/۱۰۰ – IGN | منتقد: سیدهانت ادلاکها
یک بازگشت به گذشته با جذابیتی بیمارگونه. فیلم Primetime با بازی رابرت پتینسون به اندازه موضوع اصلیاش یعنی To Catch a Predator اثر کریس هانسن، پر زرق و برق و در عین حال آزاردهنده است.
۸۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: جسیکا کیانگ
سبک تدوین الهامبخش، کنایهآمیز و بسیار شوخطبعانه دنیل گاربر، دائماً ارتباطات و وقایع روشنی ایجاد میکند. با این حال، این رویکرد بهشدت کثیف اگر بازیهای فوقالعاده بازیگران نبود، میتوانست کاملاً دفعکننده باشد؛ بازیهایی که فیلم Primetime را به اثری تبدیل کردهاند که حتی با وجود تمایل به فرار از آن، نمیتوانید چشم از آن بردارید.
۷۵/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: رایان لاتانزیو
این یک فیلم هیولایی، گروتسک و بهشدت سرگرمکننده است. درست مانند همان نمایش تلویزیونی مستندگونه که الهامبخش آن بوده است.
۷۳/۱۰۰ – TheWrap | منتقد: بن کرول
فیلم Primetime که همچون فریادی اولیه با رنگهای تهوعآور و آکوردهای قدرتمند موسیقی تنظیم شده، بدون شک بحثبرانگیز خواهد بود. این فیلم با خشم اپرایی و ماهرانه علیه ریاکاریهای دوران بوش میتازد و نوعی از سینماست که یا شما را به وجد میآورد تا با آن همصدا شوید و یا شما را مبهوت و کمی سرد رها میکند.
۷۰/۱۰۰ – The Hollywood Reporter | منتقد: دیوید رونی
لنس اوپنهایم بازیگران را با ظرافت هدایت میکند و بازیهای قدرتمندی بهویژه از پتینسون، گیزوندو، ماهر و وور درخشان میگیرد. اگرچه فیلم Primetime به شکلی بیمارگونه و احمقانه سرگرمکننده است، اما کنجکاوی فکری یا روانشناختی کمی برای جایگزینی Predators به عنوان یک مطالعه جدیتر نشان میدهد و ممکن است شما را به این فکر بیندازد که این فیلم ضد قرار عاشقانه برای چه کسی ساخته شده است.
۶۰/۱۰۰ – Screen Daily | منتقد: نیک باقان
رابرت پتینسون اجرای برجستهای به عنوان هانسنِ تحت فشار ارائه میدهد و مریت وور در نقش تهیه کننده خیالی، اندی بندر، فوقالعاده است. با این حال، با فاصله تنها یک سال از مستند عالی Predators و استفاده از ترفندهای دراماتیک فراوان، فیلم Primetime میتواند شبیه به یک درامسازی تا حدی مبتذل از یک موضوع واقعی و پیچیده به نظر برسد.
منبع: گیمفا
